เมื่อฉันเสี่ยงตายไปถ่ายรูปม็อบ (ความจริงวันนี้1)
posted on 13 Apr 2009 00:04 by behindthemoonความจริงวันนี้
ในมุมมองของเขา
ณ วันนึง
วันที่น่าจะเป็นวันหยุดฤดูร้อน และวันพักผ่อนที่น่าสบายสำหรับใครอีกหลายๆคน
แ ต่ท้องถนนวันนี้ดูเงียบเหงา ว่างเปล่า ดูผิดแปลกไปสำหรับทุกๆวัน
ทางด่วนที่เ คยรถติด แต่วันนี้บนทางด่วนดูเงียบเหงาราวกับเป็นเมืองร้าง
เขา เป็นคนนึงที่ออกจากบ้านมาด้วยความสับสนกับบางสิ่ง
ชายคนนึงผู้มีกล้องเป็นเพื่อนคู่กาย เขาผู้้นี้กำลังครุ่นคิดบางสิ่งในใจระหว่างทาง
นับย้อนก่อนไ ปสักไม่นาน
ใ นโทรทัศน์มีภาพประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน
ห้ามชุมนุมเ กิน 5 คนในท้องที่เมืองหลวง
ฉับพลันที่เขาเ ห็นภาพรถหุ้มเกราะสายพานลำเลียงพล Type85 ออกมาเผ่นพ่านกลางกรุง
ภาพเหตุการณ์ครั้งนึงที่ทหารออกมายิงประชาชนผุดขึ้นมาภวังค์ของเขาทันที
สลับกับภาพความคิดภาพถ่าย PULITZER PRIZES รูปสงคราม(กลางเมือง)ดีเด่น
วินาทีนั้น เขาวิ่งไปที่ตู้เก็บของจัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้า เสื้อสีำำดำที่ดูไม่เด่นและเป็นกลาง
กางเ กงขาสั้นลายทหาร อุปกรณ์สายรัดเอวโฟโต้ไฟล์ด้วยความรวดเร็ว
กระเ ป๋ากล้องสีดำกระทัดรัดโลวี่โปรใบโปรดของเขาถูกนำมาใช้เพื่อการนี้
"กล้อง 1 เลนส์สองแฟลช1 ไวด์แองเกิ้ล กับนอมอล~เทเลซูม"
"เมมโมรี่และแบตเตอรี่เท่่าที่จำเป็นเพียงพอ"เขาคิดในใจโดยที่เช็ึคว่าจะไม่ลืมอะไรอีก
ที่เขาจะอยู่รอดในพื้นที่ได้อย่างน้อยเท่าที่จำเป็น โ ดยเน้นความคล่องตัวให้มากที่สุด
แต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบหมวกสีแดง และสายรัดข้อมือลายธงชาติ เพื่อพรางตัวเข้าพื้นที่
กลับมาเ มื่อถึงเวลาผ่านไปไม่นาน
รถเ มล์ถึงป้ายกลางกรุงแห่งหนึ่ง
เ ขาถูกเชิญลงจากรถ เนื่องจากถนนปิด
เ อาวะ ยังไงก็ยังมีมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เ พื่อการนี้โดยเฉพาะ
มอเ ตอร์ไซค์รับจ้างคงเป็นพาหนะที่เหมาะสมที่สุดสำหรับช่างภาพข่าวอย่างเรา
คงเ ป็นเพราะเนื่องจากความคล่องตัวที่เข้าถึงได้ทุกพื้นที่ แม้รถจะติด ถนนจะปิดก็ตาม
แ ต่ก็ยังมีที่ว่่างพอให้แทรกตัวเข้าไปถึงยังจุดหมายปลายทางได้นั่นเอง
อีกทั้งระหว่างการเดินทางยังสามารถบันทึกภาพได้คล่องตัว และอิสระอีกด้วย
มันจึงไ ด้รับความนิยมเป็นอย่างมาก
เ ขาตัดสินใจต่อรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างเพื่อสังเกตการณ์รอบนอก
ก่อนตัดสินใจเดินเท้าเข้าสู่พื้นที่
ระหว่างที่ลมเ ย็นๆปลิวปะทะหน้า ภาพคนที่พร้อมใจใส่เสื้อสีแดง เดินปะปนกับฝูงชนทั่วไปในเมืองหลวง
ทำใ ห้เขาครุ่นคิดกับเหตุการณ์บางสิ่ง บางอย่าง
กบฎเ มษาฮาวาย ช่างภาพสงครามระดับโลกที่ต้องมาจบชีวิตลงจากกระสุนปืนของทหาร
ช่างภาพชื่อดังระดับโลกหลายคนที่ต้องพลีชีพเพื่อภาพความจริง หรือรูปที่สวยงาม
ในภาพเหตุการณ์ความวุ่นวายต่างๆ สงครามกลางเมือง
หรือแ ม้แต่ในสงคราม มโนภาพเหตุการณ์ประวัติศาสตร์จากบทเรียนวิชาที่เขาเคยเรียนตอนเขาศึกษาอยู่มหาวิทยาลัย
แทรกเข้ามาในความคิดเขาตลอดเวลา
ช่างภาพข่าว จะเ รียกได้ว่าตัวเสือกบางที่บางเวลาก็ไม่ผิดนัก
แ ละช่างภาพข่าวหลายคนมักดังตอนที่เขาต้องจบชีวิตในหน้าที่ หรือในเหตุการณ์นั้นๆเป็นจำนวนเยอะพอสมควร
ทันที่ที่มอเ ตอร์ไซค์มาถึงที่หมาย
เป็นกลางสี่แยกใต้ทางด่วนยกระดับ สี่แ ยกที่มีสะพานเดินคนข้ามถนนล้อมรอบ
เ ขาตัดสินใจลงพื้นที่เพื่อถ่ายรูป
ผู้คนที่นี่มากกว่าทุกที่ ไ ม่มีใครสนใจประกาศการห้ามชุมนุมเกิน 5 คนแต่อย่างใด
ผู้คนส่วนใ หญ่ใส่เสื้อสีแดง หมวกแดง และโบกสะบัดธงชาติของพวกเขาไปมา
ผู้คนที่ทยอยตามมาสมทบเป็นจำนวนมากเรื่อยๆ
ทั้งที่มาด้วยรถแท็กซี่ บ้างก็อาศัยการเดินเท้า และพาหนะส่วนบุคคล
ภาพรถตำรวจที่ถูกกลุ่มคนเ สื้อแดงขึ้นไปโบกธง สลับกับตะโกนดังอื้ออึงไม่ได้ภาษา
พื้นถนนเ ต็มไปด้วยเศษอิฐ ก้อนหิน และขวดนํ้าจากผู้คนที่ปาเข้าใส่กลุ่มผู้ชุนมุมเสื้อแดง
เ ขาตัดสินใจหยิบหมวกแดง และสายรัดข้อมือเพื่อที่จะทำตัวกลมกลืนให้มากที่สุด
กล้องถูกประกบติดแฟลชพร้อมใช้งาน
เ ขาได้เข้าใกล้ถึงสถานที่จริง เหตุการณ์จริง
แ ทนที่เขาจะได้เห็นภาพด้วยสายตาจริงของเขาเองทั้งสองข้าง และจดจำรายละเอียดเรื่องราวไว้
แ ต่เขาต้องมองภาพผ่านเลนส์ ผ่านช่องมองเล็กๆที่เรียกว่าวิวไฟเดอร์
สมาธิจดจ่ออยู่กับเรื่องราวที่เขา เข้าใจและรับรู้ และต้องการสื่อให้มวลชน ให้โลกได้รับรู้ในสายตาของเขา
"แ ย่หว่ะ เทเลส่องแล้วดูเหมือนไม่มีส่วนร่วม
เ พื่อรางวัล เพื่อภาพถ่ายยอดเยี่ยม เ ราต้องเข้าใกล้เพื่อบันทึกความจริงให้ชัดเจนมากกว่านี้
มุมยังไม่ได้ ฟีลลิ่ง...................." เขาพึมพัมเบาๆ
เ ขาตัดสินใจที่จะพยายามเข้าใกล้กับกลุ่มผู้ชุนมุมกลุ่มที่น่าจะเป็นแกนนำสี่แยกนี้้ให้มากที่สุด
วินาทีนั้นเ อง
ตู้ม!!!!!!!!!!!!
.
.
.
.
.
เสียงระเบิดจากวัตถุลึกลับจากฟากฟ้าหล่นลงมา
ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ
ควันสีขาวคละคลุ้งรอบตัวเขาไปหมด
ราวกับอยู่ใ นหงอกแห่งความฝัน
เขาจะได้ดังแล้ว รางวัลพูลิทเชอร์อยู่ไม่ไกลเกินฝัน!!
ท่ามกลางความมึนงง
คนเ สื้อแดงจำนวนมากที่วิ่งกรูกันเข้ามาทางที่เขาอยู่ พร้อมกับเสียงที่ดังอื้ออึง
"มีใครเป็นอะไรไหม"
"โ ยนมาจากบนทางด่วนหรือบนตึกวะ"
"แ น่จริงลงมาตัวตัวดิ ไอสรัดด"
เ ขาได้ตื่นจากความฝัน
ฝันกลางวัน
พร้อมๆกับสบถขึ้นมาเบาๆ
"ไ อเหี้ยยยย ถ้ากูตายแล้วใครจะส่งภาพข่าวสมัครเล่นว้า"
ก็เ ขาไม่ใช่นักข่าว แต่ยังเป็นนิสิตธรรมดานี่เอง ๕๕๕๕
...
..
"อ้ายยยย เหี้ยย บ้านแม่งโดนระเบิดปิงปองบึ้มหรอไงวะ"
" เกือบไปแล้วกู "
edit @ 15 Apr 2009 21:09:55 by behindthemoon
edit @ 25 May 2009 09:56:10 by behindthemoon
edit @ 25 May 2009 10:08:16 by behindthemoon
edit @ 25 May 2009 10:10:53 by behindthemoon

#1 By fern_sm on 2009-04-13 01:58